
Í nýjasta hefti vísindaritsins
Biogenosciences er grein eftir þá
Bjarna Diðrik Sigurðsson, prófessor við Landbúnaðarháskóla Íslands, og
Borgþór Magnússon, plöntuvistfræðing við Náttúrufræðistofnun Íslands. Greinin fjallar um rannsóknir á virkni vistkerfa í Surtsey og hversu mikilvægir sjófuglar hafa verið í þeirri ótrúlegu gróðurframvindu sem þar hefur orðið á aðeins 45 árum eftir að eyjan reis úr sæ.

Í nýjasta hefti vísindaritsins Biogenosciences er grein eftir þá
Bjarna Diðrik Sigurðsson, prófessor við Landbúnaðarháskóla Íslands, og
Borgþór Magnússon, plöntuvistfræðing við Náttúrufræðistofnun Íslands. Greinin fjallar um rannsóknir á virkni vistkerfa í Surtsey og hversu mikilvægir sjófuglar hafa verið í þeirri ótrúlegu gróðurframvindu sem þar hefur orðið á aðeins 45 árum eftir að eyjan reis úr sæ.
Rannsóknirnar í Surtsey eru fræðilega spennandi og geta vísindamenn dregið talsverðan lærdóm af því sem þar hefur átt sér stað. T.d. um hvernig landgræðsluaðgerðir í formi beinnar áburðargjafar, án þess að sáningar eða gróðursetningar fari fram, geta valdið því að gróðurframvinda tekur stökk. Munurinn á slíkum aðgerðum og því sem gerist náttúrulega í Surtsey er í raun bara sá að í Surtsey eru (smá)skammtar í formi sjófugladrits stöðugt endurteknir yfir legra tímabil. Sjá nánar
hér
Á meðfylgjandi mynd má sjá rannsóknatækin sem notuð voru til mælinga á virkni vistkerfa í Surtsey.